6. และเอลีฮูบุตรบาราเคล คนบุซี ตระกูลราม ตอบว่า“ข้าพเจ้าเป็นผู้เยาว์ ส่วนพวกท่านเป็นผู้อาวุโสเพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงวิตกและกลัวที่จะแสดงความคิดเห็นแก่ท่าน
7. ข้าพเจ้าว่า ‘ขอให้ผู้สูงอายุพูดเถิดและให้ผู้อาวุโสสอนปัญญาเถิด’
8. แต่วิญญาณที่อยู่ในมนุษย์และลมหายใจขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทำให้เขาเข้าใจ
9. ไม่ใช่คนชราเท่านั้นที่มีปัญญาหรือคนอาวุโสที่เข้าใจความยุติธรรม
10. เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงว่า ‘ขอฟังข้าพเจ้าขอให้ข้าพเจ้าแสดงความคิดเห็นด้วย’
11. “ดูเถิด ข้าพเจ้ารอคอยคำของท่านทั้งหลายข้าพเจ้าคอยฟังเหตุผลของท่านขณะที่ท่านสรรหาว่าจะพูดอะไร
12. เออ ข้าพเจ้าตั้งใจฟังพวกท่านและดูเถิด ไม่มีผู้ใดให้เหตุผลอันควรแก่โยบในพวกท่านไม่มีผู้ใดตอบคำของเขาได้
13. อย่าเพิ่งพูดนะว่า ‘เราพบปัญญาแล้วพระเจ้าจะทรงเอาชนะเขาได้ มิใช่มนุษย์’
14. เขามิได้เล็งถ้อยคำของเขามาโต้ข้าพเจ้าและข้าพเจ้าจะไม่ตอบเขาด้วยคำพูดของพวกท่าน
15. “เขาทั้งหลายก็ตกตะลึงและไม่ตอบอีกเขาไม่มีถ้อยคำจะพูดสักคำเดียว
16. และจะให้ข้าพเจ้าคอย เพราะเขาทั้งหลายไม่พูดเพราะพวกเขายืนอยู่ที่นั่น ไม่ตอบอีก อย่างนั้นหรือ?
17. ข้าพเจ้าเองจะให้คำตอบของข้าพเจ้าข้าพเจ้าเองจะแสดงความคิดเห็นของข้าพเจ้าด้วย
18. เพราะข้าพเจ้ามีถ้อยคำเต็มปากจิตวิญญาณภายในข้าพเจ้าบังคับข้าพเจ้าอยู่
19. ดูเถิด จิตใจข้าพเจ้าเหมือนเหล้าองุ่นซึ่งไม่มีที่ระบายออกเหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นใหม่ที่พร้อมจะระเบิดแล้ว
20. ข้าพเจ้าต้องพูดจึงจะได้ความบรรเทาข้าพเจ้าต้องเปิดริมฝีปากขึ้นตอบ
21. ข้าพเจ้าจะไม่มีอคติต่อบุคคลใดหรือประจบสอพลอผู้ใด
22. เพราะข้าพเจ้าไม่ทราบวิธีประจบสอพลอถ้าทำอย่างนั้น พระผู้สร้างข้าพเจ้าก็จะกำจัดข้าพเจ้าเสียในไม่ช้า