เพลงคร่ำครวญ 1:1-4 ฉบับมาตรฐาน (THSV11)

1. อนิจจา นคร​ที่​เคย​คับ‍คั่ง​ด้วย​พล‍เมืองมา​นั่ง​อ้าง‍ว้าง​แล้ว​หนอเธอ​ผู้​เคย​ยิ่ง‍ใหญ่​ท่าม‍กลาง​บรร‌ดา​ประ‌ชา‍ชาติมา​กลาย​เป็น​ดั่ง​หญิง‍ม่าย​แล้ว​หนอเธอ​ผู้​เป็น​ดั่ง​เจ้า‍หญิง​ท่าม‍กลาง​มณฑล​ทั้ง‍หลายมา​กลาย​เป็น​ทาส​แรง‍งาน​แล้ว​หนอ ב (เบท)

2. เธอ​ร้อง‍ไห้​อย่าง​ขม‍ขื่น​ยาม‍ค่ำ‍คืนและ​น้ำ‍ตา​ไหล​อาบ‍แก้มใน​ท่าม‍กลาง​คน​ที่​รัก​เธอก็​ไม่‍มี​ผู้‍ใด​ปลอบ​เธอเพื่อน​ทุก​คน​ได้​ทรยศ​เธอพวก‍เขา​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​เธอ ג (กิเมล)

3. ยู‌ดาห์​ไป​เป็น​เชลย​ยัง​ต่าง‍แดน ต้อง​ทุกข์‍ยากต้อง​ทำ‍งาน​หนัก​อย่าง​ทาสต้อง​พำ‌นัก​อยู่​ท่าม‍กลาง​บรร‌ดา​ประ‌ชา‍ชาติเธอ​ไม่​พบ​ที่‍พัก​สงบ​เลยทุก​คน​ที่​ไล่‍ตาม​เธอ​ก็​ไล่​ทัน​เธอเมื่อ​เธอ​คับ‍แค้น‍ใจ ד (ดา‌เลท)

4. ถนน​สู่​ศิ‌โยน​กำลัง​โศก‍เศร้าเพราะ​ไม่‍มี​ผู้‍สัญจร​ไป​งาน​เทศ‌กาล​เลี้ยงประตู​เมือง​ทุก​บาน​ของ​เธอ​ก็​ร้าง​เสีย​แล้วปุ‌โร‌หิต​ของ​เธอ​พา​กัน​ถอน‍ใจสาว‍พรหม‌จารี​ของ​เธอ​ต้อง​สลด‍ใจและ​เธอ​เอง​ก็​ขื่น‍ขม​ยิ่ง‍นัก ה (เฮ)

เพลงคร่ำครวญ 1