13. ครั้งนั้นพวกที่เหลืออยู่ลงมาหาผู้สูงศักดิ์ประชากรของพระยาห์เวห์ลงมาเพื่อข้าพเจ้าดั่งนักรบ
14. จากเอฟราอิม ผู้ถอนรากถอนโคนอามาเลขได้ลงมาพวกเขาเดินตามท่านนะ เบนยามิน ท่ามกลางประชาชนของท่านจากมาคีร์ ผู้บัญชาการเดินลงมาและจากเศบูลุน ผู้ถือไม้อาญาสิทธิ์ออกมา
15. พวกเจ้านายแห่งอิสสาคาร์มากับเดโบราห์และบาราคทำอย่างไร อิสสาคาร์ก็ทำด้วยพวกเขาเร่งติดตามท่านไปในหุบเขามีการคิดตัดสินใจครั้งใหญ่ในตระกูลต่างๆ ของรูเบน
16. ทำไมท่านจึงนั่งอยู่ที่คอกแกะเพื่อฟังเสียงปี่ที่เป่าให้แกะฟังในตระกูลต่างๆ ของรูเบนมีการชั่งใจ
17. กิเลอาดอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนแล้วทำไมดานยังอยู่กับเรือ?อาเชอร์นั่งอยู่ที่ฝั่งทะเลตั้งบ้านเรือนอยู่ตามท่าเรือของเขา
18. เศบูลุนเป็นเผ่าที่เสี่ยงตายฝ่ายนัฟทาลีก็เช่นกัน ณ ที่สูงของสนามรบ
19. “พอบรรดากษัตริย์มาถึง ก็รบกันบรรดากษัตริย์คานาอันก็รบที่ทาอานาค ริมห้วงน้ำเมกิดโดโดยมิได้ริบเงินเลย
20. ดวงดาวก็สู้รบจากสวรรค์จากวิถีของมัน พวกมันรบกับสิเสรา
21. แม่น้ำคีโชนพัดกวาดพวกเขาไปคือแม่น้ำคีโชน แม่น้ำโบราณนั้นจิตใจของข้าเอ๋ย จงเดินต่อไปด้วยความเข้มแข็ง
22. “แล้วเสียงกีบม้าก็กระทบแรงโดยม้าของเขาวิ่งควบไป ควบไป
23. “ทูตพระยาห์เวห์กล่าวว่า จงสาปแช่งเมโรสเถิดจงสาปแช่งชาวเมืองให้หนักเพราะพวกเขาไม่ได้ออกมาช่วยพระยาห์เวห์คือช่วยพระยาห์เวห์สู้ผู้มีกำลังมาก
24. “หญิงที่น่าสรรเสริญที่สุดก็คือยาเอลภรรยาของเฮเบอร์คนเคไนต์ในพวกผู้หญิงที่อยู่ในเต็นท์ นางน่าสรรเสริญที่สุด
25. เขาขอน้ำ เธอก็ให้น้ำนมเธอเอานมข้นใส่ชามอย่างดีมายื่นให้
26. เธอเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์มือขวาของเธอฉวยค้อนใหญ่เธอตอกสิเสราเข้าทีหนึ่งเธอบี้ศีรษะของเขาเธอตอกทะลุขมับ
27. เขาทรุดตัวล้มลงแน่นิ่งแทบเท้าของนางแทบเท้าของนาง เขาทรุดตัวล้มลงเขาทรุดตัวลงที่ไหน ที่นั่นเขาล้มลงตาย
28. “มารดาของสิเสรามองออกไปทางหน้าต่างนางจ้องมองผ่านช่องตารางหน้าต่าง ร้องว่า‘ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน?ทำไมล้อรถของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่?’
29. บรรดาสตรีสูงศักดิ์และปราดเปรื่องของนางจึงตอบนางอันที่จริง นางรำพึงตอบตัวเองว่า
30. ‘พวกเขาคงกำลังแบ่งของริบที่ได้มากันหญิงหนึ่งหรือสองคนตกเป็นของชายหนึ่งคนผ้าย้อมสีที่ริบมาเป็นของสิเสราผ้าย้อมสีที่ปักลวดลายผ้าย้อมสีที่ปักลวดลายสองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่ริบมา’
31. “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศดังนี้แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นดั่งดวงตะวันเมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุภาพ”และแผ่นดินก็สงบสุขอยู่ 40 ปี