1. خداوند به من فرمود:
2. «ای انسان فانی، به سوی کوههای اسرائیل بنگر و علیه آنها نبوّت کن
3. و بگو: ای کوههای اسرائیل، کلام خداوند متعال را بشنوید. خداوند متعال به کوهها، تپّهها، درّهها و دشتها چنین میفرماید: من خودم شمشیری میفرستم تا پرستشگاههای بالای تپّههای شما را نابود کند.
4. قربانگاههای شما ویران و مکانی که در آن بخور میسوزانید، شکسته خواهد شد. همهٔ مردمِ آنجا در برابر بُتهایشان کشته خواهند شد.
5. من اجساد مردم اسرائیل را پراکنده میسازم. من استخوانهای ایشان را در اطراف قربانگاه پراکنده میکنم.
6. همهٔ شهرهای اسرائیل نابود و بتکدههایش ویران میگردند، پس قربانگاههایش ویران و نابود میگردند، بُتهایش درهم میشکنند، قربانگاه بُخور آن فرو میریزد و کارهایش ناپدید میگردد.